วันเสาร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2551

คุณมีความฝันไหม สำหรับฉันแล้ว ฉันมีความฝันทุกวัน ทางเรื่ืองงาน เรื่องส่วนตัว และอื่น ๆ อีกมากมาย ช่วงเวบาหนึ่งของชีวิตที่ฉันต้องเดินอยู่บนหนทางที่ไม่ได้เลือกเอง แต่เป็นเพียงความรู้สึกว่า นั้นเป็นสิ่งที่ฉันเลือก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกกลับบอกว่า ฉันมาทำอะไรอยู่ที่นี้ นี้ไม่ใช่ชีวิตของฉันเลย แล้วฉันจะทำยังไงดี คุณเคยรุ้สึกไหมว่า พรสวรรค์ มันมีอยู่จริง แต่การจะนำออกมาใช้นั้น ไม่ใช่ทุกคนที่มีโอกาส ฉันคนหนึ่งหล่ะ ความฝันของฉันถูกแทนที่ด้วยคำว่า เราน่าจะทำได้ (ตามใจคนอื่น) แต่แล้ว กว่าที่จะรู้สึกตัว พรสวรรค์เหล่านั้นก็ถูกลบไป ด้วยการเวลา ถ้าเป็นคุณคุณจะเสียใจใหม่ แต่สำหรับฉันแล้ว มันมากมายเหลือเกิน การค้นหาความต้องการของชีวิตยากยิ่งกว่า การสอบเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยดัง ๆ เสียอีก แต่กับบางคน มันช่างง่ายดายเหลือเกิน คุณเป็นเหมือนกันไหม ที่ทุกครั้งเมื่อหลับตา ภาพที่วิ่งเข้ามาในสมองก็คือ วันวานที่แสนสุข กับการได้ทำในสิ่งที่ชอบและเปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ นั้นเป็นความฝันที่ยากจะหวนกลับไป วันนี้การได้ยืนอยู่บนโลกใบนี้พร้อมกับ การก้าวเดินเพื่อตามหาความฝันครั้งใหม่ มันยากน่ะ แต่ก็ดูุมีความสุขมากกว่าการที่จะต้องเดิมตามความฝันของคนอื่น ที่สำคัญ เราคงต้องมองหาความฝันที่อยู่ข้างหน้าคงดีที่สุด ทิ้งความฝันและพรสวรรค์ ที่ผ่านมาไว้กับน้ำตาที่เคยมี เก็บไว้เพียงความรู้สึกที่เป็นประสบการณ์ แล้วก้าวเดินอย่างมั่นคง บนหนทาง เพื่อไปสู่จุดหมายที่ต้องการไปให้ถึง แล้วความฝันก็กลับมากอีกครั้ง..............................

ไม่มีความคิดเห็น: